Valentijnsdag, vrijwilligersdag en ziekenhuis...

Lieve mensen,
Valentijnsdag... tja, dat werd hier ook gevierd.
De avond ervoor hadden we een valentijnsparty. Dat wil zeggen dat 1 van de grote sponsors trakteerde op pizza waarna er een prof. danser kwam (een soort van Jan Kooijman bij ons in NL) om te dansen voor ons. Dit duurde kort maar het was erg gezellig en iedereen genoot!
Die avond gingen we uiteten want Corina, onze stagaire uit Oostenrijk was jarig woensdag. Ook dit was erg gezellig, ondanks het wachten op de taxi... Tjah, als je een taxi besteld voor half 8 en een uur na tijd zit je pas in de taxi... Dat zijn dingen waar wij Nederlanders toch slecht tegen kunnen.... Afijn, de avond was geslaagd hoor!!!
De dag erna hadden we vrijwilligersdag van de organisatie waarmee we hier zijn. Dit betekende dat we met alle vrijwilligers uit Zuid-Afrika, rondom Durban, bij elkaar op het project gingen kijken. Heftige dingen zagen we en hoorden we. Van kinderen die een veilige haven krijgen aangeboden omdat ze 's avonds niet veilig op straat zijn, omdat er gerust ogen dichtgeplakt worden met seconde lijm of bedreigd worden met het 1 of ander. Of van kinderen die misbruikt worden en dit aan kunnen geven op een beer en zo de meest afschuwelijke verhalen boven komen (zie uitzending gemist: pittige tantes, over Bobby Bear, aan te bevelen!!!!)
Ook dit keer werd er gedansd door straatjongens voor ons. Leuk!!

Verder bij ons op het project rustig. Zoals op 1 van de foto´s te zin is, wordt er bijna elke dag een bijbeltekst op het bord geschreven. Ik hoop dat u het kan lezen, heb de vertaling ernaast gezet op het bord.
Vandaag naar het ziekenhuis geweest met 1 van de kinderen hier. Zij heeft een gebroken arm, maar veel uitslag onder het gips. Nu blijkt dat zij allergisch is en heeft zalf gekregen... En deze conclusie heeft de hele dag geduurt. Albertine en Rianne zijn vanmorgen om 7.15 uur begonnen in het ziekenhuis en om 13.15 heb ik haar samen met Corina afgelost...
En we wachten, en verhuisden naar een ander kamer, en we wachten, en we verhuisden naar een andere kamer en we wachten en we wachten en we wachten.
Meiden van ´t werk, enkele tips. Maak je niet druk, loop vooral niet harder. Waarom zou je... Je maakt jezelf het er alleen maar lastiger op. En als je even geen stuwband kan vinden, dan bind je gewoon een handschoen strak om iemands arm.
Zo gaat het ongeveer hier. Grappig om te zien. Minder grappig om er te zitten wachten...
We hadden ook veel bekijks. Corinna en ik waren namelijk de enige blanken daar met een zwart kindje... dat is bijzonder omdat de blanken zich niet over de zwarten ontfermden. En zo konden we toch een beetje laten zien dat blanken ook liefde geven aan zwarte mensen en wij ook maar heel gewoon zijn waarnaar je niet naar op hoef te kijken...
Om ongeveer 17.30 uur waren we weer thuis.
Uitgeput, met een meisje vol energie.
Waar haalt ze het vandaan...
Maar ik ben uitgeput....

Lieve groet, Anita

Reactie toevoegen

Het reageren op weblogberichten is niet mogelijk.

Reacties

Petra

Ha Aniet,
Als eerste: ik word ontzettend jaloers als ik jullie heerlijk in je topjes/ shirtjes zie zitten!!! Jij slaat de winter gewoon lekker over dit jaar!
Tja, dat wachten hè....dat zijn we niet gewend...Hadden we hier in Nederland ook maar wat meer geduld, dat zou veel ergernis schelen. Maar aan de andere kant...een hele dag in het ziekenhuis is ook weer niks. De handschoen als alternatieve stuwband vind ik wel een gouden tip! :-).
Nou meid, geniet van alles! De weken gaan snel hè?!
Liefs, Peet

Pien

Heej Aniet,
Je beleeft daar toch telkens weer iets nieuws hè. Dat kan je toch maar mooi voor de rest van je leven in je rugzakje meenemen en daardoor aan de ene kant waarderen wat wij hier allemaal hebben, maar aan de andere kant relativeren dat wij ons hier eens niet zo druk moeten maken en eens meer moeten realiseren hoe goed wij het hier hebben.
Kunnen wij ons toch niet voorstellen dat we een hele dag in een ziekenhuis zouden moeten wachten, wachten en nog eens wachten. Dan zouden de meeste mensen hier al op de vuist zijn gegaan. Ik vind het heel bijzonder wat jullie doen, hoor. Fijn dat ook de bevolking ziet dat wij ook om onze zwarte mendemens geven.
Geniet maar lekker van je tijd daar, voor je het weet is het weer om.
Hartelijke groet en wachtend op je volgende verhaal.
Groet,
Pien

ma

ha anita,we hadden je al gesproken via skype, maar met de foto"s erbij is het allemaal nog duidelijker.
ja wachten is niet onze beste kant,geduld is een schone zaak, ook daar.
Het achter tuintje ziet er ook best leuk uit, met zo'n zwembad, lekker zeg!!!!!!!!
Wat zie je al lekker bruin zeg, we herkennen je straks niet meer!!!!
Geniet maar lekker van alles hoor, op je werk en in je vrije tijd.

Liefs pa & ma.

Willy de Reus

Hoi Anita,
Je bent al aardig verkleurd zeg! Weinig mensen op het strand, is dit alleen voor toeristen?
Ik zie de Beijerlandse jongens nog niet zo snel voor jullie een dansje maken :)
weer iets geleerd: wachten...wachten...wachten...
Nog een fijne tijd!
Hartelijke groet

A3

Hoi Anita! Leuke foto's weer zeg! Prachtig strand en heerlijk zwembad;-) Lekker eten en entertainment... maar ook ellende begrijp ik uit je verhaal... Het ziekenhuispersoneel daar zal geen hoge bloeddruk krijgen denk ik, want haasten doen ze niet dus. Maar die handschoen houden we erin;-)!
Groetjes en tot het volgende verslag!!
A3

Anja Lakerveld

Hey Anita,

Wat ben je al verkleurd!!! Ik ben jaloers. Hier kan je alleen verkleumen in plaats van verkleuren.
Leuk op je verhalen allemaal te lezen en hoe je het naar je zin heb daar!!!
Ja andere culturen je kijk je ogen uit.
Heel veel plezier nog daar!!!

Liefs Anja

Janita

Hee, wil natuurlijk nog ff een reactie geven, had het al wel snel tussen het werk door gelezen. Maar nu toch nog even reageren, voordat je de volgende erop zet :P
Erg leuk om de foto's te zien, zo krijg ik een beetje een beeld hoe het daar gaat. En om maar lekker origineel te doen, je ben echt al bruin hoor!!! Zonnetje doet het goed zo te zien.
Wat een een ongelooflijk mooi strand, gaaf zeg!!
Wat ontzettend lang wachten in dat ziekenhuis zeg, vermoeiend lijkt me!
de dingen die je met de vrijwilligersdag hebt gezien, gehoord en meegemaakt, klinken echt heel heftig!
Gaaf dat je kunt laten zien dat de blanken ook voor zwarten zorgen en om ze geven!
Ik ga nu maar even je volgende verhaal lezen :P
Liefs!

Anita Nelemans

Name: Anita Nelemans

Was vrijwilliger bij Isiaiah 54 van 30 jan 2012 tot 23 mrt 2012